Hayata Dair

Dört duvara hapsedilmiş bir beden,
Hüzne emanet edilmiş duygular,
Yaşanılasılığa aç hislerle.

Bir damla tebessüm istiyorum!

Karanlığın esaretini ve yüreğimin darlığını kırmak için.

Benim damlalarım küf kokuyor.

Kimse bilmiyor,
Konuşmuyor,
Anlamıyor ya da anlatmıyorlar!

"Niçin hala senden haber alamıyorum?"

Cevabı çok mu zor?

Anlatamıyorum! Güzel olan herşey sana benziyor. Yüzüme tebessüm, gözlerim sana değerse yaraşıyor. Yüklediğim anlamlar duyrulmaya aç! Mevsimsiz açan papatyalar, avuçlarını bekliyor avuçlarım gibi.


Papatyalar soluyor, avuçlarım kuruyor.. [Gelmiyorsun/Gelemiyor musun?]


Yoksa ben değil de sen misin karanlığın emanetçisi? Karanlığında düşlerim mi tutuluyor?

Bir bahar daha eskiyor, senden bihaber.
Feryat,
Figan,
Koyu zindan yüreğim.

Aç ölüyorum yine yaşarken sana. Ellerimde bir melek, taştan bir bebek bıraktığın, sanki anlıyor.

"Dur" diyor kollarını kaldırıp, "bağışlama kendini kendin olmağın yere. Çığlık çığlık susarken sesleri, bekle!" diyor, "an gelir, gelir!"


Peki gelmen için kaç kere ölmem gerekir?


Kimse bilmiyor,
Konuşmuyor,
Anlamıyor...

Ben ölüyorum parça parça...

Hissedilmiyor.

"Hani gelsen" diyorum.

Duyulmuyor.

Öyle olsa gelirdin. Yanılıyor muyum?

Sahi niye ben sana bu kadar susamışken, herkes seni susuyor?

Peki sustum

 [ALINTIDIR]